Gezegen Geri Gider Mi? – Bir Gece, Bir Düş, Bir Yıldız
—
Herkesin bir sabahı vardır, bazıları ise bir geceyi unutmak zorundadır.
Kayseri’de, o kış gecelerinin en soğuk olduğu zamanlardan birinde, evimin camına vurduğum her nefeste, her solukta, gözlerim biraz daha kararmıştı. O kadar kararmıştı ki, ne sabahı ne de günü hatırlıyordum. Havanın soğukluğundan mı, yoksa içimdeki boşluktan mı olduğunu anlayamıyordum. Ama bir şey kesin: Beni en derinden etkileyen, aslında yalnızca benim değil, çevremdeki pek çok insanın hayatını karartan bir şey vardı.
Gezegen geri gider mi? Bunu sorarken bir yandan da düşündüm, belki bazen hayat da geri gider, belki insan zaman zaman geçmişe dönmek ister. Her şeyin tersine döndüğü, her şeyin hayal kırıklığına uğradığı o anlarda insan geri gitmek ister mi?
—
Bir Geceyi Hissedebilmek
O gece, gökyüzü çok kararmıştı. Yıldızları görmek neredeyse imkansız gibiydi. O kadar karanlıktı ki, Kayseri’nin ışıkları bile bu kadar gürültü yapmasaydı, her şey çok daha sessiz olabilirdi. Ben de oturup pencerenin önünde, kafamı kollarımın arasına alarak yıldızları hayal etmeye çalışıyordum. Hani bazen kafanızda bir şeyler uyanır, çok uzaklardan, bilinçaltınızın en derin köşelerinden… İşte ben de o anlarda, kaybolmuş bir yıldızı arıyordum.
Birden, yıldızlar ve gezegenler hakkında okuduğum bir şey aklıma geldi: “Gezegen geri gider mi?” Bunu okuduğumda, aklıma gelen ilk şey sadece bir soru değildi. Bir anlamda, bana, ya da belki herkese sorulan bir soru gibiydi. Kimi insanlar geçmişe dönmeyi, o güzel anıları tekrar yaşamak istemez mi? Gezegenlerin geri gitmesi, belki de aradığımız şeylerin aslında zamanla kaybolmasıydı.
Bir adım geri atmak. Bazen bunu ne kadar istesek de, her şey olduğu gibi kalır. Bazen istemek de yetmez. Gezegenlerin geri gitmesini istemek gibi… Her şeyin doğru gitmesini beklemek… Ama hep bildiğimiz bir şey var: zaman asla geri gitmez.
—
Hayal Kırıklıkları ve Umut
İşte o an, içimde bir şeyler kırıldı. O kadar derin bir kırıklık ki, nereye gidersem gideyim bu duyguyu taşıyordum. Hatta, birkaç gün sonra hala o geceyi düşünüyordum. Hangi gezegenin geri gittiğini, hangi yıldızların kayıp olduğunu, kendi içimdeki o kaybolmuş yeri bulmak için ne kadar çok çaba sarf ettiğimi düşünüyordum. Bir gezegen geri gidebilir miydi? Bu soruyu kendime tekrar sordum. Ama artık anlamıştım.
Geçmişe dönmek, geçmişi değiştirmek, bazen hayatta istediğimiz şeylerden biri olabilir. Ama hayat, gezegenler gibi geri gitmiyor. Her şey bir yönde hareket ediyor. Ve bazen, her şeyin yavaşladığı, zamanın akmadığı anlar oluyor. Bu anlar, belki de en zorlayıcı olanlardır. Ve bazen bu anlarda, o eski hisleri, o eski dünyayı, o eski beni görmek isterdim.
Bunu her zaman hissetmişimdir: hayal kırıklığı, bitmeyen bir süreç. Hangi gezegenin geri gitmesi gerektiğini bilmeden, kendimi bulmaya çalışıyorum. Ama umut hep geri gelir. O gece, yıldızları bir kez daha hayal ettiğimde, çok uzaklarda, orada bir yerlerde, her şeyin iyileşeceğini hissettim. Belki de gezegenler, bazen bizim için geri gitmek zorunda kalıyorlardı.
—
Bir Dönüm Noktası
Geceyi geçirdim, sabahı bekledim. Bazen umut, sabahı beklemek gibidir. Sözlerin anlamını kaybettiği, her şeyin belirsizleştiği anlarda, insanın tek yapabileceği şey beklemek olur. İşte o sabah, gözlerimden bir umut ışığı doğdu. Belki gezegenler geri gitmezdi, belki de zamanı geri almak mümkün değildi. Ama bir şey kesindi: Her şey değişir.
İnsanlar değişir, duygular değişir. Sabahlara uyanmak, geceleri hayal kurmak bir süre sonra içindeki boşluğu doldurur. Belki de gezegenler geri gitmiyor, ama biz bazen onları yanlış anlamış olabiliriz. Çünkü belki de hayat, aslında onlara bakarak sadece ileri gitmeyi öğretir. Bizim en büyük sorunumuz, bazen ilerlemek yerine, geriye gitmek istememizdi.
Ve o sabah, Kayseri’nin yavaşça aydınlanan sokaklarında yürürken, geçmişin öne çıkmaya başlamadığını fark ettim. Her şey bir adım daha ileri gitmeye başlamıştı. Bir gezegen geri gitmez, ama insanlar yeniden doğar. Ben de doğmuş gibiydim.
—
Bir Sonraki Adım
Gezegen geri gider mi? Hayat bazen bir gezegen gibi, sürekli hareket halinde bir şeydir. Ama bir anlık duraklama, bir düşünce anı verir. Gezegen geri gitmez belki, ama biz de zamanın içinde kayboluruz. Ancak ne olursa olsun, ileri gitmek… İşte bu, bizim yaşamımızın esas hareketidir.
O yüzden, o geceyi düşünürken, Kayseri sokaklarında yavaşça yürürken bir şeye karar verdim: Yaşadığım her anın kıymetini bilerek, gezegenler geri gitse de gitmese de, hayatımı ileriye taşımak. Belki gezegenler geriye gitmiyordur, ama biz ilerlemeliyiz. Bunu kabul etmemiz gerek.
Geriye gitmek isteyen bir gezegenin olduğu dünyada, belki de tek doğru şey, kendi yolumuzu bulmak ve her zaman ileri gitmeyi öğrenmektir.
—
Sonuç Olarak:
Belki gezegenler geri gitmiyor, ama biz bazen istemişizdir. O yüzden her zaman ileriye doğru adım atmak, her anı yaşayarak geçmişi geride bırakmak önemli. Zamanın, bir gezegenin hareketini bile aştığı anlarda, hayal kırıklığından doğan umutla yeni bir sabaha uyanmak da… Belki de hayatın en güzel kısmıdır.